kuuuuuuuuuuuuuuuuus! zoeoeoeoeoeoeoeoeoen!

Maandje Nederland

Daar hoort natuurlijk ook een avondje ouderwets stamppot eten bij. En koffie met speculaas, warme chocolademelk met pepernoten (tjee, liggen die nu alweer in de winkel?), bruin brood met hagelslag, roggebrood met stroop, patatje oorlog, oude kaas, slagroomtaart, iedere avond AGV (ik vergeet graag dat ik normaal vegetarisch eet en geniet van gehaktballen en jus, lekker mem!). Maar het allerbelangrijkste: vier weken bij mem kunnen zijn en voor haar kunnen zorgen, knuffelen en bijkletsen met vriendinnen(er gaat niets boven een avondje mnm'en) en heel leuk: kinderen en collega's van de Groninger School Vereniging vertellen over Nepal.

Thee eten

In Nepal zet je geen thee, nee je kookt het. En alles wat je kookt kun je eten. Regelmatig wordt me dus gevraagd of ik zin heb in chia khaane, oftewel in 'thee eten'. Nou dat wil ik wel. Lekker pittige zwarte thee met peper, kardemom, verse gember en citroen. De kruiden gemalen tussen
twee stenen. Gekookt op een gaspit of houtvuur. Of de melkthee die erg populair is. Ook erg lekker. Op iedere straathoek vind je wel een teacorner of pasal zoals ze dat hier noemen. Ondertussen hebben we onze vaste plekken waar we regelmatig zitten en kletsen en bijkomen van de dagelijkse fietstochten. Eet smakelijk!

Jippie!

Naamkaarten, aandacht voor hygiene en een prullenbak!

(Ik kwam er al snel achter dat je een prullenbak prima kunt legen door hem ondersteboven te houden door het open raam!)

Toen ik mijn huisbaas vroeg waar ik mijn huisafval het beste kon laten was zijn antwoord: 'zet maar buiten het hek, dan gooit iemand het wel in de rivier'. Hij bedoelde het kleine stroompje 25 meter verderop. Sindsdien verzamel ik mijn afval en verbrand ik het.

Super om een schooldirecteur te zien die 's ochtends de leerlingen het veld laat opruimen, het afval in een kuil achter de school laat gooien en de troep verbrandt.

Op de hoek van de straat

Dagelijks boodschappen doen bij Nanni-Maya. Wat een lief en hartelijk mens. Melk en yoghurt in plastic zakjes. Linzen, meel en rijst met de grote schep de weegschaal in. Niet vergeten om schóne rijst te vragen. Die is duurder maar het scheelt uren rijst sorteren; weg met kaf, takjes en steentjes. Het meel gaat even door de zeef, ik eet mijn roti liever zonder beestjes.

Iedere dag met Nanni-Maya een praatje in het Nepalees. Tapaailaai kasto chha? Eeehh pani poryo! En zo bespreken we werk, weer en welzijn. Ze lacht hartelijk om mijn kromme zinnen en foute vervoegingen. Heeft plezier als ik met handen, voeten en Nepali duidelijk probeer te maken wat ik vandaag wil kopen. Ze blijft me geduldig verbeteren en is zo de beste taaldocent die ik me kan wensen. Aldoende leert men.

De muis vindt het ook gezellig. Ze komt nieuwsgierig het schap uit om vervolgens snel achter de blokken zeep te verdwijnen. Tot morgen muis, bholibetonla Nanni.

En hij zag dat het goed was....

Op weg naar school even stoppen voor een atelierbezoek.

De nepalese hurkzit

Ze kunnen het allemaal en doen het overal: de diepe hurkzit met de voeten plat op vloer. Billen zweven in de lucht een paar centimeter boven de grond. In de winkel, op de markt, tijdens het koken of de afwas, wachtend op de bus, gezellig kletsend met buurman of buurvrouw. Iedereen, jong en oud.